Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2016
Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2016
Ο θείος Βάνιας - Αντόν Τσέχωφ
Ώστε κι εσείς δεν είσαστε ικανοποιημένος από τη ζωή;
ΑΣΤΡΩΦ
Τη ζωή, γενικά, την αγαπάω, αλλά, τη δική μας ζωή, τη μικροαστική, επαρχιώτικη ζωή στη Ρωσία - αυτή δεν την υποφέρω. Την περιφρονώ μ' όλη τη δύναμη της ψυχής μου. Όσο για την προσωπική μου ζωή, ένας Θεός ξέρει αν της βρίσκω έστω κι ένα καλό. Ξέρετε, όταν κάποια νύχτα σκοτεινή περνάς το δάσος και βλέπεις μακριά να τρεμοσβήνει ένα φωτάκι, δεν λογαριάζεις ούτε την κούραση, ούτε το σκοτάδι, ούτε τα κλωνάρια που σου γδέρνουν με τ' αγκάθια τους το πρόσωπο.. Εγώ, όπως είναι γνωστό, δουλεύω όσο κανένας άλλος στην επαρχία μας, η μοίρα με χτυπάει ασταμάτητα και συχνά υποφέρω αφόρητα - όμως δεν βλέπω κανένα φωτάκι να τρεμοσβήνει μακριά. Για τον εαυτό μου δεν έχω τίποτα να περιμένω πια, και τους ανθρώπους δεν τους αγαπάω.. Είναι χρόνια τώρα που δεν αγαπάω κανέναν.
ΣΟΝΙΑ
Κανέναν;
ΣΟΝΙΑ
Κανέναν;
Απόσπασμα από το θεατρικό έργο του
ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΩΦ, Ο θείος Βάνιας,
εκδόσεις Ηριδανός
Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2016
Επιστροφή!
Καλή χρονιά φίλοι bloggers!
Εύχομαι να περάσατε όμορφα στις γιορτές,
με τα αγαπημένα σας πρόσωπα..
με τα αγαπημένα σας πρόσωπα..
Με αυτή μου την ανάρτηση θα ήθελα να σας "προτείνω"
δύο ταινίες που είδα πρόσφατα και ξεχώρισα.
δύο ταινίες που είδα πρόσφατα και ξεχώρισα.
Προβάλλονται αυτή τη περίοδο στους κινηματογράφους
και ίσως θα ήταν μία καλή ευκαιρία
(αν το επιθυμητέ κι εσείς οι ίδιοι φυσικά) να τις δείτε!
(αν το επιθυμητέ κι εσείς οι ίδιοι φυσικά) να τις δείτε!
η πρώτη πρότασή μου είναι: Ο Μικρός Πρίγκιπας | The Little Prince (trailer)
(από 31 Δεκεμβρίου 2015 στους κινηματογράφους)
///
///
και η δεύτερη: Ένας άλλος κόσμος | Worlds Apart Greek (trailer)
(από 17 Δεκεμβρίου 2015 στους κινηματογράφους)
Καλή προβολή :)
Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2015
Ο Γυάλινος Κόσμος - Τέννεσση Ουίλλιαμς
Γι' αυτό και ταξίδεψα πολύ. Οι πόλεις στροβιλίζονταν γύρω μου σαν νεκρά φύλλα, φύλλα με ζωντανά ακόμα χρώματα, αλλά αποκομμένα από το κλαδί τους. Θα μπορούσα να έχω σταματήσει κάπου, αλλά είχα την αίσθηση ότι κάτι με κυνηγούσε, κάτι που εμφανιζόταν ξαφνικά μπροστά μου και με ξάφνιαζε. Άλλοτε ένα κομμάτι μουσικής που κάτι μου θύμιζε, άλλοτε ένα κομμάτι απλό, διάφανο γυαλί.. Μπορεί να περπατάω βράδυ σ' ένα δρόμο, σε κάποια άγνωστη πόλη, προτού βρω παρέα. Και να περάσω από μια φωτισμένη βιτρίνα αρωματοπωλείου γεμάτη πολύχρωμα γυαλάκια, μπουκαλάκια σε υπέροχες αποχρώσεις, σαν κομμάτια ουράνιου τόξου. Και τότε να νιώσω το χέρι της αδερφής μου στον ώμο μου. Στρέφω και την κοιτάζω κατάματα.. Αχ, Λώρα, Λώρα, προσπάθησα να σ' αφήσω πίσω μου αλλά τώρα σού είμαι πιο πιστός απ' όσο ήμουν τότε! Ψάχνω για τσιγάρο, περνάω στο απέναντι πεζοδρόμιο, τρέχω σ' ένα σινεμά ή σ' ένα μπαρ, παίρνω ποτό, μιλάω στον πρώτο τυχόντα που θα βρω δίπλα μου - κάνω τα πάντα για να καταφέρω να σβήσω τα κεριά σου. (Η Λώρα γέρνει να σβήσει τα κεριά) Γιατί σήμερα ο κόσμος φωτίζεται μόνο με αστραπές. Σβήσε τα κεριά σου, Λώρα! Αντίο, λοιπόν..
(Η Λώρα σβήνει τα κεριά)
Απόσπασμα από το θεατρικό έργο του
ΤΕΝΝΕΣΣΗ ΟΥΙΛΛΙΑΜΣ, Ο γυάλινος κόσμος,
