Oι άνθρωποι βιάζονται: έγνοιες, βιοτικές συνθήκες, όνειρα, συμβιβασμοί - πού καιρός να γνωρίσουν τη ζωή τους. Τάσος Λειβαδίτης

Το έγκλημα της μοναξιάς - Ντίνος Χριστιανόπουλος

                                         Κάθε που πέφτει επικίνδυνα το βράδυ,
                                  ξυπνάει η φωνή σου μέσα μου και με ρημάζει·
                                 κι όταν η νύχτα όλες τις γλυκιές εικόνες διώχνει,
                                  προβάλλει εντός μου η βρώμικη ομορφιά σου
                                   και σβήνει από τα μάτια τη λάμψη του Θεού.

                                    Και τότε δίνομαι στο έγκλημα της μοναξιάς,
                                      που χρόνια τώρα μέσα μου το ετοιμάζω,
                                       και πια δεν έχει ουράνιο φεγγοβόλημα,
                                             δεν έχει πια παιδικές χορωδίες,
                                      μονάχα μια προσπάθεια για σπασμούς,
                                     νυχτερινά χαρτονομίσματα τσαλακωμένα.
 

                                 ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ, Ξένα γόνατα (1954)

Ρημαδιό - Λεωνίδας Μπαλάφας

Ρημαδιό - Λεωνίδας Μπαλάφας


Το δανείστηκα από μια ανάρτηση ενός φίλου.
Είχα ξεχάσει πόσο όμορφα λόγια κρύβει.
Καληνύχτα..

Ανάμνησις - Κική Δημουλά

Περαστικός.

Και ιδιότροπα για μένα γραφικός.

Κάτι σαν άψυχος, κάτι σαν ξένος,

μ' αγαπημένος.

Η βιάση του ματαιωμένος όρθρος.

Ασφυκτιούσαμε.

Στενό του πάθους μας το οίκημα

κι ένας πικρός συνωστισμός τα σχήματά μας.

Χαμηλοτάβανα τα σχέδια μας,

δίχρωμος της καρδιάς ο φωτισμός

κι αλλόκοτα της σκέψης μας τα κάδρα.

Ήταν περαστικός.

Προσωπικά ~ 2

H αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει.

Dreamer