Ώστε κι εσείς δεν είσαστε ικανοποιημένος από τη ζωή;
ΑΣΤΡΩΦ
Τη ζωή, γενικά, την αγαπάω, αλλά, τη δική μας ζωή, τη μικροαστική, επαρχιώτικη ζωή στη Ρωσία - αυτή δεν την υποφέρω. Την περιφρονώ μ' όλη τη δύναμη της ψυχής μου. Όσο για την προσωπική μου ζωή, ένας Θεός ξέρει αν της βρίσκω έστω κι ένα καλό. Ξέρετε, όταν κάποια νύχτα σκοτεινή περνάς το δάσος και βλέπεις μακριά να τρεμοσβήνει ένα φωτάκι, δεν λογαριάζεις ούτε την κούραση, ούτε το σκοτάδι, ούτε τα κλωνάρια που σου γδέρνουν με τ' αγκάθια τους το πρόσωπο.. Εγώ, όπως είναι γνωστό, δουλεύω όσο κανένας άλλος στην επαρχία μας, η μοίρα με χτυπάει ασταμάτητα και συχνά υποφέρω αφόρητα - όμως δεν βλέπω κανένα φωτάκι να τρεμοσβήνει μακριά. Για τον εαυτό μου δεν έχω τίποτα να περιμένω πια, και τους ανθρώπους δεν τους αγαπάω.. Είναι χρόνια τώρα που δεν αγαπάω κανέναν.
ΣΟΝΙΑ
Κανέναν;
Απόσπασμα από το θεατρικό έργο του
ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΩΦ, Ο θείος Βάνιας,
εκδόσεις Ηριδανός
