Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2012

Τα χειρόγραφα του φθινοπώρου - Τάσος Λειβαδίτης





Το πουλί με τις αλήθειες


Η λήθη σκέπασε το παρελθόν,
το άγνωστο πολιορκεί το σπίτι
φαντάσματα πραγμάτων που αγαπήσαμε και χάθηκαν
και τώρα μόνον οι αράχνες γνωρίζουν τη συνέχεια -
αλλά η νοσταλγία για το άγνωστο μας είχε κερδίσει από παιδιά 
κι η μοναξιά μας είχε υποσχεθεί τις μακρινές αποστάσεις.
Ω το παιδί που υπήρξαμε μ' εκείνο τον τεράστιο λαιμοδέτη
για μια τόσο σύντομη παιδικότητα.
Κι η Μαρία που το βραδινό αεράκι παράσερνε τις κορδέλες του καπέλου της
σε άλλους αστερισμούς - ποτέ δεν τη φτάσαμε.
Κι αγάπησα με πάθος καθετί που δεν ήταν γραφτό να γνωρίσω.
Κι έζησα όλη τη ζωή μου σ' ένα όνειρο
και την αθανασία σε μερικά κονιάκ.

Κάποιο πρωινό ένα πουλί κάθισε στο αντικρινό δέντρο και κάτι σφύριξε.
Ω, αν καταλάβαινα τι ήθελε να μου πει,
ίσως να είχα βρει το νόημα του κόσμου.



ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ, Τα χειρόγραφα του φθινοπώρου,

[εκδόθηκε μετά τον θάνατο του ποιητή],
εκδόσεις Κέδρος (1990)



9 σχόλια:

  1. Το νόημα του κόσμου είναι τόσο απλό που ποτέ δε θα πάει ο νους του ανθρώπου...ο άνθρωπος το ψάχνει πολύ βαθιά για να το βρει..και χάνει την ουσία..
    Νομίζω πως ο ποιητής το είχε βρει..ήξερε καλά τι έλεγε το πουλί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χάσαμε αρκετή "ζωή" εμμένοντας στις λεπτομέρειες.. Καλή εβδομάδα καλή μου!

      Διαγραφή
  2. Απαντήσεις
    1. Ένα κι ένα είναι όλα τα ποιήματα αυτού του βιβλίου.. Καλό βράδυ κορίτσι μου. :)

      Διαγραφή
  3. Θα συμφωνήσω με τη Μαρία! Ο ποιητής ήξερε πολύ καλά τι έλεγε το πουλί κι ας διατείνεται το αντίθετο!
    Καλό ξημέρωμα Μαρία μου ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ωραίο ποίημα και ωραίος τίτλος
    καλή εβδομάδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλό υπόλοιπο εβδομάδας δελφινάκι μου!

      Διαγραφή
  5. Ευχαριστώ. Είσαι μοναδική.Ευχαριστώ που υπάρχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή