Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2013

Έκλαψα, έκλαψα τότε ατέλειωτα, καθώς είδα με τρόμο ξαφνικά, πόσο είχαμε σταθεί για πάντα ξένοι. Τάσος Λειβαδίτης



just-be-unbroken-forever.tumblr.com



12 σχόλια:

  1. Στη γειτονιά των ποιητικών σας επιλογών απλώνεται διαρκώς ένα χάδι ποιητικών αποχρώσεων, όπως αυτό που από το πέλαγος των βλεμμάτων σας διαχέεται στην ποιητική χώρα των προσωπικών σας σκέψεων. Γιατί ανατολικά της τελευταίας συλλαβής του ονόματός σας ένα ποιητικό χάδι ακραγγίζει τις σκέψεις σας.

    Γιάννης Πολιτόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είστε πάντα καλά, το ευχαριστώ είναι λίγο..

      Καλή, ονειρεμένη εβδομάδα!

      Διαγραφή
  2. Being two strangers in the night we can fall in love again....
    "What were the chances...?
    ...those were the glances!"

    @-}-- <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τραγικό για όσους το συνειδητοποιούν...μα τραγικότερο για όσους το αγνοούν!
    Σε φιλώ γλυκά Μαρία μου! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσο συμφωνώ μαζί σου.. Φιλί κι από εμένα γλυκιά μου Αριστέα!

      Διαγραφή
  4. επέστρεψα και θα τα λέμε ξανά!!!! φιλάκια πολλά γλυκιά μου marie!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αρκεί τα δάκρυα να ξεπλένουν τον τρόμο και να γίνονται αποδοχή για να υπάρξει συνέχεια...δε γίνεσαι ποτέ ξένος με το αληθινό...μόνο με κείνα που ντύθηκαν για λίγο αληθινά και ξεγέλασαν!
    Ας τελειώνουν τα ψεύτικα!
    Φιλιά πολλά και καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσο χαίρομαι που σε "γνώρισα" έστω και μέσα από εδώ.. Ευχαριστώ για τα σχόλιά σου Μαράκι. Φιλιά :))

      Διαγραφή