Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου 2013

Να σου πω μια ιστορία - Jorge Bucay





Η αληθινή αξία του δαχτυλιδιού


[..] "Ήρθα, δάσκαλε, γιατί νιώθω τόσο ασήμαντος που δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτα. Μου λένε ότι δεν αξίζω τίποτα, ότι δεν κάνω τίποτα σωστά, ότι είμαι αδέξιος και χαζός. Πώς μπορώ να βελτιωθώ; Τι μπορώ να κάνω για να με εκτιμήσουν περισσότερο;"
Ο δάσκαλος, χωρίς να τον κοιτάξει, του είπε:
"Πόσο λυπάμαι, αγόρι μου. Δεν μπορώ να σε βοηθήσω γιατί πρώτα πρέπει να λύσω ένα δικό μου πρόβλημα. Μετά, ίσως.." και ύστερα από μια παύση συνέχισε: "Αν θέλεις να με βοηθήσεις εσύ, μπορεί να λύσω γρήγορα το πρόβλημά μου και μετά να μπορέσω να σε βοηθήσω."
"Ε.. μετά χαράς, δάσκαλε" είπε διστακτικά ο νεαρός, νιώθοντας ότι τον υποτιμούσαν γι' άλλη μια φορά και μετέθεταν τις ανάγκες του.
"Ωραία" συνέχισε ο δάσκαλος. Έβγαλε ένα δαχτυλίδι που φορούσε στο αριστερό του χέρι και το έδωσε στο αγόρι, λέγοντας: "Πάρε το άλογο που είναι εκεί έξω και τρέξε στην αγορά. Πρέπει να πουλήσω αυτό το δαχτυλίδι για να πληρώσω ένα χρέος. Είναι ανάγκη να πάρεις όσο περισσότερα χρήματα μπορείς γι' αυτό. Και με κανέναν τρόπο μη δεχτείς λιγότερα από ένα χρυσό φλουρί. Πήγαινε και έλα με το χρυσό φλουρί όσο πιο γρήγορα μπορείς."
Ο νεαρός πήρε το δαχτυλίδι κι έφυγε. [..] Όταν το παιδί έλεγε "ένα χρυσό φλουρί" άλλοι γελούσαν, άλλοι του γυρνούσαν τις πλάτες και μόνο ένας γέροντας φάνηκε αρκετά ευγενικός για να μπει στον κόπο να του εξηγήσει ότι ένα χρυσό φλουρί ήταν πάρα πολύ για ένα δαχτυλίδι. [..] Αφού προσπάθησε να πουλήσει το κόσμημα σε όποιον συνάντησε στο δρόμο του στην αγορά - και σίγουρα θα ήταν πάνω από εκατό άτομα -, παραδέχτηκε την αποτυχία του, καβάλησε το άλογο και γύρισε πίσω. [..] Μπήκε μέσα στην κάμαρη.
"Δάσκαλε" είπε, "λυπάμαι". Είναι αδύνατο να τα καταφέρω. Ίσως να μπορούσα να πάρω δύο ή τρία ασημένια, όμως, νομίζω ότι δεν μπορώ να γελάσω κανέναν για την πραγματική αξία του δαχτυλιδιού."
"Αυτό που είπες είναι πολύ σημαντικό, νεαρέ μου φίλε" απάντησε χαμογελαστός ο δάσκαλος. "Πρέπει πρώτα να μάθουμε την αληθινή αξία του δαχτυλιδιού. Καβάλησε πάλι το άλογο και πήγαινε σε έναν κοσμηματοπώλη. Ποιος άλλος θα ξέρει καλύτερα; [..] Όμως, μην του το πουλήσεις όσα κι αν σου προσφέρει. Γύρισε πίσω με το δαχτυλίδι." [..]
Ο κοσμηματοπώλης εξέτασε το δαχτυλίδι στο φως του κεριού, το κοίταξε με το φακό, το ζύγισε και μετά είπε στο παιδί:
"Πες στο δάσκαλό, αγόρι μου, ότι αν θέλει να το πουλήσει αμέσως, δεν μπορώ να του δώσω παραπάνω από πενήντα οκτώ χρυσά φλουριά για το δαχτυλίδι του." [..] "Βέβαια, με λίγη υπομονή θα μπορούσαμε να βγάλουμε γύρω στα εβδομήντα χρυσά φλουριά, όμως, αν είναι επείγον.."
Ο νεαρός έτρεξε συγκινημένος στο σπίτι του δασκάλου να του πει τα καθέκαστα.
"Κάθισε" του είπε ο δάσκαλος αφού τον άκουσε. "Είσαι κι εσύ σαν αυτό το δαχτυλίδι. Ένα πολύτιμο και μοναδικό κόσμημα. Και σαν τέτοιο πρέπει να σ' εκτιμήσει ένας αληθινά ειδικός. Γιατί στη ζωή σου γυρίζεις εδώ κι εκεί ζητώντας να εκτιμήσει ο καθένας την πραγματική σου αξία;"
Και μ' αυτά τα λόγια, έβαλε πάλι το δαχτυλίδι στο μικρό δάχτυλο του αριστερού του χεριού.



Απόσπασμα από το βιβλίο του
ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΙ, Να σου πω μια ιστορία,
εκδόσεις Opera (2006), Ε' έκδοση (2011)


υγ. Καλές γιορτές σε όλους, με υγεία.



18 σχόλια:

  1. Πραγματικά θαυμάσια και σοφή η ιστορία!

    Φιλί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φιλί γλυκό κι από εμένα μικρή μου. Καλημερα!

      Διαγραφή
  2. Πόσο βαθιά στις καρδιές μας μιλάει ο Μπουκάι! Η δύναμη των παραβολών στα χέρια του!
    Φιλιά πολλά Μαρία μου!
    καλά να περνάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι ιστορίες του είναι βάλσαμο Αριστέα μου. Καλή Κυριακή, φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  3. Όμορφη ιστορία...να έχεις ένα όμορφο βράδυ :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κι εσείς, Marie, που είστε κάτι πιότερο από μία ακόμη ανθρώπιμη ιστορία, οδεύεται ολοταχώς πρως τη συνάντηση με τις λέξεις μιας αμοιβαίας αγάπης.

    Σας διαβάζουμε με χαρά.
    Γιάννης και Βάνια Πολιτόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σας ευχαριστώ για τα υπέροχά σας λόγια. Εύχομαι υγεία και καλές γιορτές σε όλη την οικογένεια, Καλά Χριστούγεννα!

      Διαγραφή
  5. Δάκρυσα Μαρία μου, σ' ευχαριστούμε!
    Καλή σου μέρα ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. :) Χαίρομαι που σε άγγιξε marron μου. Να έχεις μία υπέροχη Κυριακή :)

      Διαγραφή
  6. ciao Marie, una storia molto significativa, che insegna che il vero valore non ha prezzo, come un sentimento vero; ti auguro una buona domenica...abbraccio nella notte..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ciao Sergio.. Oggi voglio ringraziarvi augurandovi Buon Natale! Abbraccio :)

      Διαγραφή
  7. Μαρία μου αν και την είχα ξαναδιαβάσει, πάλι σχηματίστηκε χαμόγελο και συγκίνηση.. Βαθειά νοήματα για λίγους..
    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσο χαίρομαι όταν βρίσκεις χρόνο και περνάς. Να είσαι καλά Κατερινα. Καλή Κυριακή :)

      Διαγραφή
  8. όντως πολύ όμορφη ιστορία. Κ πόσα νοήματα!

    Καλές γιορτές, Μαρία μου! Καλά να περνάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά Χριστούγεννα να έχουμε Σεβάχ :) Καλημέρα.

      Διαγραφή
  9. Οχι, μη μου πεις μια ιστορια..... οι ιστοριες με κανουν να κλαιω....... :ο(

    Vailie***

    ΑπάντησηΔιαγραφή