Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

Ποιήματα - Μπέρτολτ Μπρεχτ





Σε σκοτεινούς καιρούς


Δε θα λένε: Τον καιρό που η βελανιδιά τα κλαδιά της ανεμοσάλευε.
Θα λένε: Τον καιρό που ο μπογιατζής τσάκιζε τους εργάτες.

Δε θα λένε: Τον καιρό που το παιδί πετούσε βότσαλα πλατιά στου ποταμού το ρέμα.
Θα λένε: Τον καιρό που ετοιμάζονταν οι μεγάλοι πόλεμοι.

Δε θα λένε: Τον καιρό που μπήκε στη κάμαρα η γυναίκα.
Θα λένε: Τον καιρό που οι μεγάλες δυνάμεις συμμαχούσαν ενάντια στους εργάτες.

Μα δε θα λένε: Ήτανε σκοτεινοί καιροί.
Θα λένε: Γιατί σωπαίναν οι ποιητές τους;



ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ, Ποιήματα,
εκδόσεις Θεμέλιο (1983)



1 σχόλιο:

  1. Φως από τα μάτια της

    Είναι κοπέλα των αναρτήσεων
    της καρδιάς της

    Είναι κοπέλα των μεταφράσεων
    της σιωπής των άλλων

    Είναι κοπέλα των συναισθημάτων
    της αναγέννησής της

    Τα αστέρια την προφέρουν
    μελωδικά : Marie

    Τότε κάτι μαγικό ενδυναμώνει
    τη σιωπή του κόσμου

    Για πάντα στη θάλασσα των σκέψεών της


    Γιάννης Πολιτόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή