Δευτέρα, 4 Απριλίου 2016

Ο διακεκριμένος πλανήτης - Νικηφόρος Βρεττάκος





Μέσα από το τείχος


Ψηλώνουν τριγύρω μου τα χαρτιά, τα βιβλία,
τα γράμματα. Έρχονται, φεύγουν,
αναπάντητα τα ερωτήματα. Ήρθε
καιρός που οι λέξεις δεν λένε τίποτα.

(Έχουν αδειάσει όλες οι λέξεις).

Μοναξιά δίχως όρια σχηματίζουν
τριγύρω μου κάθε τόσο τα γεγονότα.
Κι αν μιλώ που και που, αυτό είναι
για ναχω συντροφιά τη φωνή μου.



ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ, 
Ο διακεκριμένος πλανήτης,
εκδόσεις Τρία Φύλλα (1983)



4 σχόλια:

  1. Πολύ αληθινό ποίημα. Δε θυμάμαι να το'χω ξαναδιαβάσει, παρόλο που έχει πέσει στα χέρια μου η συλλογή του όλη. Μου βγάζει μια καινούρια πλευρά του ποιητή. (Μαζί με τον Λειβαδίτη είναι οι 2 πιο αγαπημένοι μου ποιητές)
    Καλό μήνα, Μαρία μου. Καλό ξημέρωμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σε ρυθμό Άνοιξης

    Διαδοχικές εικόνες πηγαίνουν κι έρχονται στο βλέμμα της Marie. Όπως μία αναστολή των αναζητήσεων της ψυχής της. Μα κάθε που ανοιξιάζει στην προβλήτα των ονείρων, μία μετάφραση απροσδόκητα μεταγράφει το παρελθόν της Marie κι οδεύει προς την πρώιμη ακρογιαλιά των μυθολογικών αναζητήσεων της ψυχής της.

    Γιάννης Πολιτόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Οι λέξεις πραγματικά δε λένε τίποτα!! Κ καλύτερα κσμιά φορά! Φιλάκια, καλό βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ αγαπημένος ποιητής!
    Καλώς σε βρήκα και καλή Μεγάλη Εβδομάδα σου εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή