Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2016

Η Σατραπεία - Κ. Π. Καβάφης





Η Σατραπεία


Τι συμφορά, ενώ είσαι καμωμένος
για τα ωραία και μεγάλα έργα
η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα
ενθάρρυνσι κ' επιτυχία να σε αρνείται,
να σ' εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες,
και μικροπρέπειες, κι αδιαφορίες.
Κι τί φρικτή η μέρα που ενδίδεις,
(η μέρα που αφέθηκες κ' ενδίδεις),
και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,
και πηγαίνεις στον μονάρχην Αρταξέρξη
που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,
και σε προσφέρει σατραπείες και τέτοια.
Και συ τα δέχεσαι με απελπισία
αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.
Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι' άλλα κλαίει,
τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών,
τα δύσκολα και τ' ανεκτίμητα Εύγε,
την Αγορά, το Θέατρο, και τους Στεφάνους.
Αυτά που θα σ' τα δώσει ο Αρταξέρξης,
αυτά που θα τα βρεις στη σατραπεία,
και τί ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις.



1 σχόλιο:

  1. Μια στιγμή στο βλέμμα της

    Με την προσδοκία της ποιοτικής εκτίμησης του πιο τυχαίου νυχτερινού βλέμματός της η Marie άγγιξε με το χέρι της το λευκό χαρτί του ιριδίζοντος μέλλοντός της κι έγραψε :

    Το λευκό μιλά άγρυπνο
    στα χείλη μου

    Σαν αέρινη παλιά ταλάντευση
    άυπνων συναισθημάτων

    Που στα χείλη μου πριν δακρύσουν
    για την ηλιόλουστη ευτυχία μου

    Σαν κοίταξε τη γραφή της η Marie διασταύρωσε το βλέμμα της με το ολοφάνερο πια βλέμμα του μέλλοντός της.

    Γιάννης Πολιτόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή