Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Κοντά σου - Μαρία Πολυδούρη



Fabrizia Milia


Κοντά σου δεν αχούν άγρια οι ανέμοι.
Κοντά σου είνε η γαλήνη και το φως.

Στου νου μας τη χρυσόβεργην ανέμη
ο ρόδινος τυλιέται στοχασμός.

Κοντά σου η σιγαλιά σα γέλιο μοιάζει
που αντιφεγγίζουν μάτια τρυφερά.

Κ' αν κάποτε μιλάμε, αναφτεριάζει,
πλάι μας κάπου η άνεργη χαρά.

Κοντά σου η θλίψη ανθίζει σα λουλούδι
κι ανύποπτα περνά μεσ' στη ζωή.

Κοντά σου όλα γλυκά κι όλα σα χνούδι
σα χάδι, σα δροσούλα, σαν πνοή.
.




2 σχόλια:

  1. Ίσως το πιο αγαπημένο μου της Πολυδούρη!
    Μαράκι μου φιλιά πολλά και να περνάς όμορφα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ηλιόλουστο μεσημέρι στα τέλη του χειμώνα. Μία κόρη των αρχών της Άνοιξης διαβάζει τον εαυτό της στην πρωτογενή ερμηνεία του ποιήματος μιας γυναίκας, της οποίας ο έρωτας νίκησε εξαρχής τη δυαδικότητα των στιγμών της. Την ονομάζουν Marie και ζει με την αδιασάλευτη πηγή των συναισθηματικών εξάρσεών της. Γιατί συλλέγει στιγμές από τα απροσδόκητα των ποικίλων ενσαρκώσεων της αγάπης της.

    Γιάννης Πολιτόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή