Πέμπτη, 17 Μαΐου 2018

Έμπλεος από σένα πώς κι από πού να σε φωνάξω; Χύνεται μέσα μου η φωνή μου και δε μ' ακούς και δε μ' ακούω και σε ζητώ και δε σε βρίσκω, γιατί είσαι όπου είμαι κι είμαι όπου είσαι και κανείς δεν είναι όπου είναι. Απροσδιόριστοι στον κόσμο. Βύρων Λεοντάρης



tumblr.com



1 σχόλιο:

  1. Ανοιξιάτικη ανάγνωση

    Μπορούμε να τη φανταστούμε να αναζητά τη μετάφραση του κειμένου που μιλά για την ίδια.
    Είναι μεσημέρι μιας υπέρλαμπρης Άνοιξης, όταν η Marie πιάνει να μεταφράσει σε άλλη γλώσσα το μικρό κείμενο που όμως είναι γραμμένο μόνο για την ίδια :

    «Για την κοπέλα με το απέραντο βλέμμα μιας πηγαίας ομορφιάς τα πάντα είναι εφικτά. Κι η αγάπη αισθάνεται στα χείλη της πως αγγίζει το πιο ανεξίτηλο χάδι του ερχομού. Λίγοι αλλά τυχεροί γνωρίζουν πως τα αχνά καλοκαιρινά συννεφάκια την προσφωνούν Marie. Κι είναι η κάθε προσφώνησή της μία νέα επαναφορά στην πηγαία ομορφιά της νιότης της. Γιατί είναι η Marie της πιο διαχρονικής ομορφιάς.»

    Κι ο τίτλος της ανήκει αποκλειστικά. Κι η Marie ξέρει καλά από τίτλους.

    Γιάννης Πολιτόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή