Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2012

Τα πράγματα που ζουν απ' τον χαμό - Μάρω Βαμβουνάκη



Συναντάμε κόσμο όπως πορευόμαστε. 
Ανταλλάσσουμε βλέμματα, χαμόγελα ευγενικά, δυο υποχρεωτικές κουβέντες,
για να προσπεράσουμε και να τα πετάξουμε αυτά αμέσως στον κάδο της λησμονιάς. Υπάρχουν μάτια όμως που από το πουθενά εμφανίζονται μια στιγμή μπρος μας,
βυθίζονται στα δικά μας μάτια και αξιώνουν: 
«Εδώ θα μείνεις», ή «Σε περίμενα».




Και έτσι αποφασιστικά, επειδή το θέλεις κι επειδή σου χαρίζεται, 
αρχίζεις να ερωτεύεσαι ανακαλύπτοντας την μοναδικότητα του άλλου. 
Εκείνο που θα τον κάνει αναντικατάστατο. 
Καμιά αναπλήρωση μετά, καμιά απώθηση, 
κανείς αμυντικός μηχανισμός δεν θα σε παρηγορήσει.
Κι ας παριστάνεις ότι τον ξεπέρασες, 
ιδίως τότε. 



Αποσπάσματα από το μυθιστόρημα της
ΜΑΡΩΣ ΒΑΜΒΟΥΝΑΚΗ, Τα πράγματα που ζουν απ' τον χαμό,
εκδόσεις Φιλιππότη (2005)



4 σχόλια:

  1. Απλά υπέροχο! Να είσαι καλά.. Καληνύχτα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καληνύχτα Κατερίνα μου. Ευχαριστώ για το παρών. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χαίρομαι πραγματικά που βλέπω τέτοιες δημοσιεύσεις... :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά μικρέ μου πρίγκιπα. Ευχαριστώ για το πέρασμα. Να έχεις ένα όμορφο σαββατοκύριακο! Καληνύχτα.

      Διαγραφή