Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

Πώς αφήσαμε τις ώρες μας και χάθηκαν πασχίζοντας ανόητα να εξασφαλίσουμε μια θέση στην αντίληψη των άλλων. Γιάννης Ρίτσος






9 σχόλια:

  1. δεν ήταν πιο νωρίς να το καταλαβαίναμε;
    από πόσα θα γλιτώναμε...
    όμως, λένε πως ποτέ δεν είναι αργά...
    γλυκά σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευτυχώς διδασκόμαστε εν τέλει.. Σε καληνυχτώ Βίκυ! :)

      Διαγραφή
  2. Αληθεια ..πως χάθηκαν τόσες ώρες;; θα μπορούσαμε να τις αξιοποιούσαμε πρός όφελός μας ..καλως σε βρήκα....Μαρία.... καλο Σ.Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς όρισες στο χώρο μου! Καλό σου απόγευμα :)

      Διαγραφή
  3. τι να κάνουμε.. από τα λάθη μας μαθαίνουμε πάντως!!! φιλάκια, καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ω ναι, ποτέ δεν είναι αργά...αν και κάποια μαθήματα χρειάζεται να τα επαναλαμβάνουμε για να τα μαθαίνουμε...όλο ξεχνάμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ...Yannis Ritsos, ha scritto delle parole che nella realtà fisica. sono giuste e vere. Ma se un uomo non dedica un po' del suo tempo alla ricerca dei suoi bisogni, anche sbagliando, non cresce mai. Conoscere se stessi, è possibile soltanto attraverso gli altri. Io penso questo. Buona domenica Marie. Sergio

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ...Yannis Ritsos, έγραψε τις λέξεις που στη φυσική πραγματικότητα. είναι δίκαιη και αληθινή. Αλλά αν ένας άνθρωπος δεν έχει αφιερώσει ένα κομμάτι «της εποχής του ψάχνει για τις ανάγκες του, ακόμη και λάθος, ποτέ δεν μεγαλώνει. Γνωρίζοντας τον εαυτό του είναι δυνατή μόνο μέσα από τους άλλους. Νομίζω πως ναι. Καλή Κυριακή Marie. Sergio

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλό υπόλοιπο φίλοι bloggers! Ομορφη Κυριακή να έχουμε! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή