Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014

Ένα παιδί μετράει τ' άστρα - Μενέλαος Λουντέμης



www.tumblr.com


Βάλε μια δύση κι ένα βαρκάκι να λιώνει μέσα. Ομορφιά! Μα αν δεν υπάρχει μάτι να το δει, αυτό τότε είναι ομορφιά;
Ένα πουλάκι κελαηδά ολομόναχο σ' έρημο δάσος.. Αν δεν τ' ακούσει κανείς.. είναι αυτό κελάηδισμα; Κι είναι μπορετό να κελαηδήσει γλυκά ένα ολομόναχο πουλάκι αν δεν υπάρχει πίσω από κάποιο φύλλο το αφτάκι κι ενός άλλου πουλιού;
Πήγαν κι οι σοφοί να πούνε κάτι και τα κάνανε θάλασσα. Αυτοί γι' αγάπη!.. Τα μωρά ξέρουν περισσότερα.
Ένα λουλούδι είπε: "Αγάπη; είμαι εγώ". Τρελαίνεσαι με τέτοια καμώματα. Ένας "Πέρσης" θα πει αυτό είναι "τρίχα". Ένας βαρκάρης θ' αφήσει τα κουπιά και θα σκουπίσει το κούτελό του. Δε θα ξέρει να πει τίποτα. Μπορεί αυτό να είναι αγάπη. Μα είναι; Ποιος να του το πει;
Όσο έχεις κάτι μέσα σου και δεν χρειάζεται να το πεις, το 'χεις και ησυχάζεις. Σε καίει.. Σε λιώνει.. Εσύ το βλέπεις. Και αντί να βάλεις τα κλάματα το ρίχνεις στο τραγούδι. Είσαι μεθυσμένος, και δεν έχεις πιει ούτε νερό!
Αυτό το "πράμα" πρέπει να σκάβεις μέσα σου μια λακκούβα να το θάβεις, κι ό,τι βρέξει. Μην το λες πουθενά. Ας το να σε κάψει. Θα ξέρεις ότι χάνεσαι λίγο-λίγο από μια αρρώστια που δεν ξέρεις τ' όνομά της. Θα ξέρεις όμως ότι είναι μια αρρώστια που σε κάνει όμορφο. Ομορφαίνεις και πεθαίνεις.. Κι όταν θα νομίσεις ότι πέθανες.. θα 'χει τελειώσει η αρρώστια. Θα είσαι ζωντανός μα θα είσαι και άσκημος. Θα 'χεις φριχτά ασκημίσει. Αλήθεια.. αυτό είναι η αγάπη; Όποιος αγαπά δε μπορεί να το πει. Κι όποιος δεν αγαπά δεν το ξέρει.



Απόσπασμα από το μυθιστόρημα του
ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΛΟΥΝΤΕΜΗ, Ένα παιδί μετράει τ' άστρα,
εκδόσεις Ακμών, Β' έκδοση (1960)



12 σχόλια:

  1. Ένα κορίτσι μεταφράζει τα άστρα

    Συμβαίνει κατά τη διάρκεια μιας στιγμής που τα μάτια της Marie ξέφυγαν από τη συνηθισμένη διαδρομή τους. Τότε το τρυφερό κορίτσι με τη λάμψη της αστραπής στα δυο της μάτια, το πίστεψε για πρώτη φορά.
    Δεν υπήρξε μόνο μία επιθυμία παιδική, αλλά ήταν κάτι περισσότερο. Ήταν η χαρμόσυνη επιβεβαίωση της πρωτογενούς πορείας της προς το φως.
    Αφού από μικρή η Marie λάτρευε το φως και το φυσικό φως σε όλες τις εκδοχές του την αγαπούσε κυριολεκτικά και ασταμάτητα.
    Γιατί κάποιοι άνθρωποι όπως η Marie συμβαίνει να βλέπουν τον κόσμο διαμέσου μιας ποιητικής εκδοχής του βλέμματός τους.

    Γιάννης Πολιτόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τυχεροί οι μαθητές σας και οι γύρω σας. Ευχαριστώ από καρδιάς για κάθε κείμενό σας. Είναι πανέμορφο δώρο για εμένα. Καληνύχτα.

      Διαγραφή
  2. Όποιος δεν αγαπά δεν το ξέρει!!!! :) Πολύ όμορφο απόσπασμα! ευχαριστούμε πολύ Marie ΄μου, φιλάκια πολλά! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ θα έπρεπε να σε ευχαριστήσω που δε με ξεχνάς.. Σε φιλώ!

      Διαγραφή
  3. Από τα αγαπημένα μου!!!
    Να είσαι καλά Μαράκι.....φιλιά πολλά και καλή Κυριακή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να έχεις μία όμορφη εβδομάδα καλή μου, ζεστή και ηλιόλουστη!

      Διαγραφή
  4. Το έχω διαβάσει στην ηλικία των 12 ετών κι από τότε το κουβαλάω μέσα μου. Να είσαι καλά και καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για το παρών. Το εκτιμώ. Καλό ξημέρωμα!

      Διαγραφή
  5. Όμορφο απόσπασμα, πρώτη φορά το διαβάζω....τι είναι άραγε η αγάπη;;;
    Καλό ξημέρωμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν πέσει ποτέ στα χέρια σου, πιστεύω πως θα σου αρέσει η ανάγνωσή του. Ευχές για μία όμορφη νύχτα :)

      Διαγραφή
  6. Τόση αγάπη στην πιο "απλή εκδοχή" γραφής...
    Δεν θα πάψω ποτέ, να τον θεωρώ καθαρά, Ποιητή!
    Φιλιά Μαράκι μου! Πανέμορφες γραμμές....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι υπέροχος Μαράκι. Το έργο που μας άφησε είναι ένας πραγματικός θησαυρός. Φιλί καρδιά μου :)

      Διαγραφή