Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2014

Σκισμένο ψαθάκι - Αλκυόνη Παπαδάκη





Απόψε γύρισα πάλι στουπί στο μεθύσι. Με την ψυχή μου μούσκεμα στον ιδρώτα. Κρυώνω πολύ. Πάγωσα..
Αν βρισκόταν τώρα κάποιος δίπλα μου να μου ζεστάνει τα χέρια.. Να μου πει ψιθυριστά: "Εντάξει, Ρόζυ. Εντάξει. Μη φοβάσαι, μωρό μου!" Κι εγώ να σύρω τα δάχτυλά μου στο πρόσωπό του και να πιάσω το σχήμα του χαμόγελού του. Να πιάσω το σχήμα του κόσμου. Και να γλυκαθώ. Κάτι τέτοιες νύχτες είναι που έχω κάνει όλες τις αγοραπωλησίες της ψυχής μου με τον πρώτο έμπορα που θα μου παρουσιαστεί. Πουλάω τα πάντα έτσι, για έναν παρά. Για ένα "εντάξει, Ρόζυ, μη φοβάσαι μωρό μου". Μα τι κάθομαι και σκέφτομαι; Σάμπως μπορώ να βρω την άκρη; Χεσ' τα. Προς το παρόν αυτό που έχει σημασία είναι πως δεν έχω κανέναν δίπλα μου. Κι ούτε φαίνεται τίποτα να κουνιέται στον ορίζοντα. Μας τελείωσε, Ρόζυ. 'Η δε μας έλαχε. 'Η.. μας τη βγήκε απ' αλλού, βρε αδερφέ..

Είναι κάτι μέρες του Γενάρη, που τα πουλιά τρέχουν να κρυφτούν, γιατί νιώθουν πως έρχεται ο χιονιάς.
Πολλά πουλιά.. Χιλιάδες..
Θέλω να φύγω.. Θέλω να φύγω γρήγορα, πριν με προλάβει ο χιονιάς.



Απόσπασμα από το μυθιστόρημα της
ΑΛΚΥΟΝΗΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗ, Σκισμένο Ψαθάκι ,
εκδόσεις Καλέντης (1993)



12 σχόλια:

  1. Ένα δυνατό μυθιστόρημα!!

    "Δεν ήρθε το τέλος του κόσμου, αν κάποτε γκρεμοτσακιστείς από το βράχο που σκαρφάλωσες, γιατί πήρε το μάτι σου ένα ανθισμένο κυκλάμινο."

    Φιλιά πολλά Μαράκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσα όμορφα πράγματα έχει γράψει αυτή η γυναίκα. Πραγματικά παίρνω δύναμη διαβάζοντάς τη. Καλησπέρα Μαράκι μου!

      Διαγραφή
  2. Από τα πιο ωραία της βιβλία! Όχι;
    Φιλί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. καλή εβδομάδα marie μου!!! φιλάκια πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλό Νοέμβρη πια κοριτσάκι μου. Σε φιλω!!

      Διαγραφή
  4. Απαντήσεις
    1. Έτσι.. Να περνάς και να χαίρομαι :) :***

      Διαγραφή
  5. Στην αγκαλιά της γραφής

    Διά των χεριών της Marie ένα κείμενο γεννήθηκε στο μικρό περιθώριο της σύμπτυξης των αναμνήσεων των Φθινοπωρινών νυχτών της.
    Διαρκώς, καθώς τα χέρια της αγγίζοντας το παλιό μολύβι των παιδικών καταφυγών της, μία συναισθηματική αγκαλιά ταξιδεύει στο βλέμμα της.
    Κι όταν ο ήλιος εμπλουτίζει τις ηλιαχτίδες του με τις όμορφες ακρογιαλιές του ψυχικού της κόσμου, τότε ένα βλέμμα ταξιδεύει στα μύχια των ευτυχισμένων στιγμών που την αναμένουν.

    Γιάννης Πολιτόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για το κείμενό σας. Με συγκινείτε.

      Διαγραφή
  6. Ξανακερδίζω λοιπόν το δικαίωμα να παραμείνω όσο κι αν αυτό με τρομάζει.

    Βλέπεις, φέτος δεν χιόνισε νωρίς.,,

    Την καλημέρα μου.

    Ένα Πνεύμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς σε βρίσκω στο χώρο μου. Καλό ξημέρωμα εύχομαι.

      Διαγραφή