Κυριακή, 3 Ιουνίου 2012

Μέσα στα βάθη του καιρού, πώς η καρδιά στενεύει και χάνεται στο λίκνισμα μιας ξένης αγκαλιάς. Γιώργος Σεφέρης






5 σχόλια:

  1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Ο τοπος μας ειναι κλειστος. Τον κλεινουν οι δυο μαυρες Συμπληγαδες." Γ.Σεφερης

    Kαι 'μεις, θα τον ανοιξουμε ξανα, μεσα στα βαθη των καιρων θα γινουμε Αργοναυτες, και η καρδια θα πλατυνει παλι απ' την αρχη μεσα απο τη δυναμη της δικιας μας αγκαλιας.

    Την καλησπερα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλώς όρισες αοράτη, καλό ξημέρωμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ο Σεφέρης είναι από τους αγαπημένους μου...λατρεύω το ρομαντισμό του, την ομορφιά στους στίχους του, ακόμη και τη μελαγχολία που κρύβουν τα όσα λέει...
    'Συλλογίζομαι κάποτε πόσο διαφορετικός είμαι από σένα. Εσύ πριν απ’ όλα έχεις χαρά και γυρεύεις να τη δώσεις. Εγώ μόνο όταν αισθάνομαι πως δίνω κάτι, έχω χαρά.'
    από τα γράμματά του στη Μαρώ..
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Υπέροχο το απόσπασμα που επέλεξες χριστίνα! Σ ευχαριστώ που το μοιράστηκες στο μικρό μου χώρο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή