Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2012

Άφησα να μη ξέρω - Κικη Δημουλά





Από τον κόσμο των γρίφων
φεύγω ήσυχη.


Δεν έχω βλάψει στη ζωή μου αίνιγμα:

δεν έλυσα κανένα.

Ούτε κι αυτά που θέλαν να πεθάνουν

πλάι στα παιδικά μου χρόνια:

έχω ένα βαρελάκι που 'χει δυο λογιών κρασάκι.



Το κράτησα ως τώρα 

αχάλαστο ανεξήγητο,

γιατί ως τώρα

δυο λογιών κρασάκι
έχουν λυμένα κι άλυτα που μου τυχαίνουν.


Συμβίωσα σκληρά
μ' έναν ψηλό καλόγερο που κόκαλα δεν έχει
και δεν τον ρώτησα ποτέ
ποιάς φωτιάς γιος είναι,
σε ποιό θεό ανεβαίνει και μου φεύγει.

Δεν του λιγόστεψα του κόσμου
τα προσωπιδοφόρα πλάσματα του,
του ανάθρεψα του κόσμου το μυστήριο
με θυσία και με στέρηση.
Με το αίμα που μου δόθηκε
για να τον εξηγήσω.


Ό,τι ήρθε με δεμένα μάτια
και σκεπασμένη πρόθεση
έτσι το δέχτηκα
κι έτσι τ' αποχωρίστηκα:
με δεμένα μάτια και σκεπασμένη πρόθεση.
Αίνιγμα δανείστηκα,
αίνιγμα επέστρεψα.


Άφησα να μην ξέρω
πώς λύνεται ένα χθές,
ένα εξαρτάται,
το αίνιγμα των ασυμπτώτων.
Άφησα να μην ξέρω τι αγγίζω,
ένα πρόσωπο ή ένα βιάζομαι.

Ούτε κι εσένα σε παρέσυρα στο φώς
να σε διακρίνω.
Στάθηκα Πηνελόπη
στη σκοτεινή ολιγωρία σου.
Κι αν ρώτησα καμιά φορά πώς λύνεσαι,
πηγή είσαι ή κρήνη,
θα 'ταν κάποια καλοκαιριάτικη ημέρα
που, Πηνελόπες και όχι,
μας κυριεύει αυτός ο δαίμων του νερού
για να δοξάζεται το αίνιγμα
πώς μένουμε αξεδίψαστοι.



Από τον κόσμο των γρίφων
φεύγω ήσυχη.
Αναμάρτητη:
αξεδίψαστη.
Στο αίνιγμα του θανάτου
πάω ψυχωμένη.



ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ, Το λίγο του κόσμου (1971)



2 σχόλια:

  1. Τόσο δυνατό, τόσο αληθινό.

    Ευχαριστούμε για τις πιο όμορφες αναρτήσεις σε blog!

    Μαριανή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστώ Μαριανη μου για τα καλά σου λόγια. Κύριο λόγο έχουν αποφεύγματα και ποιήματα που με σημάδεψαν ή μου έδωσαν τροφή για σκέψη. Σε ευχαριστώ που αφιερώνεις χρόνο για την ανάγνωσή τους. Καλό σου απογευμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή