Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2013

Χρόνια πολλά γλυκιά μου - Μάρω Βαμβουνάκη



Fabrizia Milia


Μνήμες, μόνο μνήμες, στιβαγμένες πίσω απ' το μέτωπό μου, πότε τακτοποιημένες και πότε ακατάστατες, σ' αυτές πρέπει να γαντζώνομαι και να συντηρούμαι. Δεν μπορείς να γαντζωθείς στις μνήμες εύκολα, όσο τις φέρνεις και τις ξαναφέρνεις στο μυαλό σου μετατρέπονται, οι επόμενες γίνονται παραλλαγές της πρώτης και κάθε επανάληψη είναι αλλιώτικη. Θέλω έναν σταθερό κρίκο να πιαστώ, να κλείσω οπωσδήποτε τα μάτια σ'αυτό το άθλιο παρόν και να το παρέλθω όσο γίνεται πιο εύκολα, κρατώντας σχεδόν την αναπνοή μου, όπως παρερχόμαστε έναν εφιάλτη που νιώθουμε πως είναι εφιάλτης και παρηγοριόμαστε στον ύπνο μας λέγοντας: θα ξυπνήσεις σε λίγο, κάνε υπομονή.


[..]


Πλένω τα χέρια μου, το πρόσωπό μου ξανά και ξανά, μ' όση δύναμη έχω, σα να θέλω να ξεκολλήσω από πάνω του όλη τη θλίψη, τα δάκρυα και τον πόνο που τόσες μέρες έχουν κολλήσει πάνω μου σαν μάσκα από λάσπη.


[..]


Κοιταζόμαστε έτσι ώρα πολλή, σαν κουρασμένοι, σαν γνώστες ενός μυστικού κακού που είναι επικίνδυνο να το διατυπώσεις, αδειασμένοι από μια ζωή που δε μας αφορά πια, που καταραμένοι τη σέρνουμε στην πλάτη, την πάμε και μας πάει και πιο πολύ μας πάει. Ας αδειάσουμε τουλάχιστον απ' τα γελοία συναισθήματα που μας τυραννούν, απ' τις μάταιες αντιστάσεις κι απ' τις απόπειρες που μας εκθέτουν. Ας αδειάσουμε ως το τέλος.



Αποσπάσματα από το μυθιστόρημα της
ΜΑΡΩΣ ΒΑΜΒΟΥΝΑΚΗ, Χρόνια πολλά γλυκιά μου,
εκδόσεις Φιλιππότη (1985), 12η έκδοση (1999)



17 σχόλια:

  1. Αχ Μαρία ....χρόνια που είχα να βρω μπροστά μου αυτό το βιβλίο έστω και σε αποσπάσματα! Από τα πρώτα που διάβασα της Βαμβουνάκη το 1993 κι είχα λατρέψει τη γραφή της! Το δάνεισα και δεν μου επέστρεψαν ποτέ :(
    Θλιμμένο...
    Φιλάκια γλυκιά μου!
    Να περάσεις καλά απόψε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκιά μου Αριστέα.. θλιμμένο ναι.. Θα κάνω μία παύση, θα ισορροπήσω και θα επιστρέψω ξανά.. Σε φιλώ μάτια μου.

      Διαγραφή
  2. Ας αδειάσουμε ως το τέλος...από όλα τα άχρηστα θα συμπλήρωνα..
    Καλό σου βράδυ Μαράκι..να περνάς καλά..φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ..κι ας κρατήσουμε χώρο στη ψυχή μας για τα όμορφα.. Καλό σαββατοκύριακο Μαράκι.

      Διαγραφή
  3. Το ταξίδι ενός παιδικού βλέμματος

    Στην αρχή της ιστορίας δε γνωρίζουμε τίποτα για την κοπέλα αυτή που περπατά κατά μήκος της ακτής. Βλέπουμε μόνο πως ένα μικρό παιδί την κοιτάζει από το ανοιχτό παράθυρο του δωματίου του με μάτια εκστατικά από τη θαλάσσια αύρα που τη συνοδεύει.
    Είναι απόγευμα στην αρχή μιας ακόμη Άνοιξης και η κοπέλα περπατά αμέριμνη κάτω από έναν ουρανό αγάπης. Τα μάτια της σωπαίνουν με μια σιωπή που μοιάζει να επιστρέφει από τη χώρα της πρώτης αγάπης.
    Το παιδί αναζητά κάθε επόμενο βήμα της στην προέκταση του βλέμματός του αναγνωρίζοντας σε αυτή την κοπέλα τη δύναμη μιας πρωτοφανούς ομορφιάς που εκπέμπεται ταυτόχρονα κι εντελώς πηγαία από κάθε ακρογιαλιά που σχηματίζουν τα μαλλιά της με τον άνεμο, καθώς χορεύει σχεδόν στο ρυθμό της απαλής θηλυκής αύρας της.
    Και μόνο αναπάντεχα συμβαίνει το παιδί να ακούει το όνομα της κοπέλας, όταν ένας μικρός πολύχρωμος κώνος υποδέχεται τα βήματά της ρωτώντας την:
    - Ποιά είστε;
    Η κοπέλα ανοιγοκλείνει τα χείλη στο ρυθμό του θαλάσσιου παφλασμού κι απαντά:
    - Είμαι η Marie, η κοπέλα της καταδεκτικότητας των ανοιξιάτικων αστεριών.
    Τότε, στο ανοιχτό παράθυρο του παιδικού δωματίου ένα χαμόγελο ανδρώνεται για πρώτη φορά υπό το υπέρλαμπρο φως που εκπέμπει η κοπέλα, καθώς σφίγγει στην παλάμη του αριστερού χεριού της το πολύχρωμο κοχύλι που φιλά τη γραμμή της ζωής της.

    Καλημέρα σας, Marie.

    Γιάννης Πολιτόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ομορφιά της Marie είναι απαράμιλλη.

      Διαγραφή
    2. Σας ευχαριστώ από καρδιάς γι' αυτό σας το κείμενο, που με οδηγεί στο να νιώθω τόσο ..μικρή μπροστά στη δική σας καλοσύνη και ευγένεια.


      Καλό σας βράδυ Γιάννη.

      Διαγραφή
  4. Όσο και να διαβάσω από τη Μάρω, δε χορταίνω...

    Καλό ξημέρωμα, Μαρία μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ίδιο συμβαίνει και στη δική μου περίπτωση. Είχα καιρό να ανεβάσω κάτι δικό της.. Καλή συνέχεια Σεβάχ.

      Διαγραφή
  5. Ας αδειάσουμε.........
    Όλα αυτά τα μικρά, τα μεγάλα, τα καθημερινά.
    Όλα αυτά που βαραίνουν την ψυχή μας, το σώμα μας, το βλέμμα μας..

    Ας αδειάσουμε για να μπορέσουμε να γεμίσουμε ξανά....

    Καλημέρα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς.. ας κάνουμε χώρο για καινούριες στιγμές κι συναισθήματα. Καλό βράδυ V!

      Διαγραφή
  6. Εντάξει, ν΄ αδειάσουμε!Αν αδειάσουμε θα ξεχάσουμε.Κι αν ξεχάσουμε δε θα θυμηθούμε!Τι άλλο όμως θ΄ απομείνει αν αδειάσουμε και την ψυχή μας!
    Χαρούμενο απόγευμα γλυκιά μου Μαρία!Πολλά φιλιά!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ας αδειάσουμε από τα περιττά, τα ημίμετρα, τα ψεύτικα που περίτεχνα στοιβάζουμε μέσα μας και που σκεπάζουν τα όμορφα, τα αληθινά και τα πραγματικά σημαντικά, κάνοντάς τα να ασφυκτιούν.. Καλό σαββατοκύριακο φίλη μου :)

      Διαγραφή
  7. Ας αδειάσουμε...
    Κι έτσι, ας κάνουμε χώρο στα καινούρια.
    φιλάκια Μαρία μου
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ που περνάς κορίτσι μου. Το εκτιμώ.

      Σε φιλώ, καλό σαββατόβραδο :)

      Διαγραφή
  8. Χρόνια πολλά γλυκιά μου! Χαίρομαι που διαβάζω τόσο όμορφα σχόλια για σένα... Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για το παρών φίλη μου, θα τα πούμε σύντομα.
      Να χαμογελάς :)

      Διαγραφή